ساخت اين قصر به سال ۱۶۲۳میلادی باز مي گردد. لویي چهارم كه براي شكار به اطراف پاريس رفته بود خانه اي بزرگ را ديد كه از سنگ و آجر ساخته شده بود. اين ساختمان معماری جالبي داشت و متعلق به يكي از اشراف زادگان كاخ بود. لويی از اين ساختمان بسيار خوشش آمد و به هر نحوي كه شد از صاحبش خريداري كرد. سپس بهترين معماران، نقاشان و طراحان سلطنتي را استخدام كرد تا اين ساختمان را به قصري مجلل و بي نظير تبديل نمايند بعد از مرگ لويی چهارم، پسرش لويی پنجم توسعه اين ساختمان را ادامه داد. در سال ۱۶۸۲ به طور تقريبي ساخت قصر ورساي به پايان رسيد.
در قرن 17 آپارتمان معنايي نداشت امااين قصر به قصر آپارتماني معروف است. در واقع آپارتمان چهار طبقه اي كه اتاقهاي مجلل و بزرگ در آن ساخته شده است. همه درباريان آن زمان وجود اين قصر را مديون لويی چهارم مي دانستند و او را پادشاه خورشيد لقب دادند. حتي در قصر نيز صفحه اي از طلا به شكل خورشيد با صورتي مردانه ديده مي شود كه گويا لوئي چهارم است. و همه سعی داشتند در کنار آن عکسی به یادگار بیندازند . در سال ۱۶٨۴ دهكده ورساي كه تا آن زمان منطقه اي پيش پا افتاده بود موقعيت اشرافي به خود گرفت. اين قصر نمايانگر معماري كلاسيك فرانسه مي باشد. لوئي پنجم علاوه بر تزئين ساختمان قصر، باغي زيبا و شگفت انگيز دورادور قصر بنا نمود.
فواره هاي اين باغ به رقص نور و آب معروف هستند و به همراه موسيقي آبفشاني مي كنند. حوضها با اين فواره هاي زيبايشان ۱۳۳۳ گالن آب نياز دارند تا تنها به مدت يك ساعت نمايش رقص آب را نشان دهند. در وسط يكي از حوضها خداي درياها با نيزه اي در دستش ايستاده است. اين باغ سر سبز و بي نظير محل گردش پادشاهان گوناگوني بوده است. در باغ قصر ورساي هر آنچه كه چشم مي خورد نمادي از يك سمبل است. آبشارهاي مصنوعي به زيبايي اين باغ مي افزايد. در انتهاي باغ، ساختماني ديده مي شود كه در تابستانهاي گرم محل اقامت پادشاهان بوده است. اين ساختمان به سبك كلبه هاي روستايي بنا شده و در جلوي كلبه درياچه اي مصنوعي وجود دارد.
ناپلئون بناپارت هنگامي كه از كار خسته مي شده به اين كلبه مي آمد ه است . اين كلبه دو طبقه دارد كه طبقه اول مخصوص خدمه و ملازمان و آشپزخانه و طبقه دوم داراي اتاقهاي بزرگ و نورگير ويژه پادشاهان و اشراف زادگان بوده است.
لويی پنجم كار نيمه تمام پدرش را ادامه داده و به بازسازي ساختمان قصر پرداخته است . بيش از ۷۰۰۰ مجسمه ساز از فرانسه و چين و مصر به كار گماشته شده بودند تا مجسمه هاي باغ و ساختمان را حجاري كنند. زیبا ترین قسمت قصر سالن آینه است که معناي واقعي قصر پادشاهي را تداعي مي كند. . اين سالن در سال ۱۶۷۸ ساخته شد. طول آن ۷۳ متر، عرض ۱۱ متر و ارتفاع ٣۰/۱۲ متر دارد.۱۷ پنجره در سالن وجود دارد كه به سوي باغ باز مي شود. جالب اينجاست كه از هر پنجره مي توان بخشي از باغ را مشاهده كرد. در واقع از اين سالن مي توان همه قسمتهاي باغ را ديد. سوي متقابل پنجره ها آينه هايي بلند قرار دارد كه تصوير باغ در آينه ها منعكس مي شود. چهل لوستر بزرگ به سقف بلند سالن آويزان است. در آن زمان لوسترها با شمعهاي بلند روشن مي شد.
در كنار هر پنجره دو پايه برنز وجود دارد كه چراغ كريستالي را در خود جاي داده است. همه لوسترها و چراغها ساخت ايتالياست. مجسمه اي از لويی چهارم از مرمر در سالن قرار گرفته است. تمام عروسيها، جشنها و مراسم تاجگذاري در اين سالن صورت مي گرفته به ويژه تاجگذاري ژوزفين در زمان ناپلئون بناپارت در اين سالن بوده است. سالن آينه نه تنها سمبل اقتدار پادشاهان آن دوران است بلكه نقش كليدي بعد از انقلاب فرانسه داشته است. در سال ۱۹۱۹ در جنگ جهاني اول همه تصميم گيريها و قراردادها درباره جنگ در اين سالن منعقد مي شده است . سقف آن ۱۷ قوس دارد. در آن نقاشيهاي بسيار دل انگيز ديده مي شود كه گوياي مراسم تاجگذاريها و جشنها است. هم چنين تصاويري از زندگي لويی چهارم و پنجم نيز به تصوير كشيده شده است .
قبل از اين كه وارد سالن آينه شويم، اتاقي مجلل و بزرگ وجود دارد كه در زمان لويی پنجم ساخته و نقاشي شده و سقف آن آسمان و هفت الهه عشق و عقل و زيبايي، باروري و دريا، كار و زراعت را نشان مي دهد. هركول به عنوان مظهر قدرت در وسط سقف اتاق ديده مي شود.
نقاشيهاي اين اتاق توسط فرانسيس لمون ۱۷۳۳ به تصوير كشيده شده است . در اين قصر مجلل چندين اتاق منحصر به ملكه مارياترزا همسر لويی پنجم مي باشد. يك اتاق مخصوص پذيرايي مهمانهاي ملكه كه ميز صد نفره با صندليهاي مخملي دورادور آن نمايانگر اتاق نهارخوري است.
اتاق ديگر تختي بزرگ با ديوارهايي از پارچه هاي ابريشمي صورتي و حاشيه اي زردوزي شده دارد كه مخصوص اتاق زايمان ملكه ها بوده است. سقف اين اتاق تولد الهه عشق را نشان مي دهد. اتاقهاي ديگر مخصوص رقص، و برگزاري مهمانيهاي عصرانه و گوش نواختن به موسيقي است. نقاشیهای بسیار زیبای پرنس هابا لباسیهای گیپور و ژیپونهای زیاد نمادی از سلیقه ی زیبای طراحان و خیاطان این دیار است. البته اين اتاقها نسل به نسل به ملكه هاي پادشاهان رسيد تا ماري آنتوانت اتريشي آخرين ملكه اي بود كه از اين اتاقها استفاده نمود و در زمان انقلاب فرانسه ۱۷۸۹ دستگير شد و به دار آويخته گرديد. در اتاق خواب ملكه تختي بزرگ با رو تختي قرمز به رنگ ديوارها قرار داشته اما ماري آنتوانت همه تزئينات اتاقها را طبق سليقه خودش و به سبك جديدتري تزئين نمود. در گوشه ديگري از قصر ساختماني براي برگزاري اپرا و تئاتر ديده مي شود. اين سالن مي تواند ۷۱۲ نفر را در خود جاي دهد. ديوارها با مرمر صورتي و سبز پوشيده شده و صحنه نمايش چوبي است. سبك اين سالن از سبك معماري ايتاليا گرفته شده است. در آن سالن ده هزار شمع وجود داشته تا بتوانند صحنه مربوط به اپرا و تئاتر را روشن نگه دارند. يكي ديگر از اتاقهاي اين قصر به نقاشيهايي از جنگهاي مختلف اختصاص داده شده است. اين اتاق را اتاق جنگ ناميده اند. كه ۱۲۰ متر طول و ۱۳ متر عرض و ۱۰ متر ارتفاع دارد. بيش از ۵۰ تصوير از جنگها و فتوحات پادشاهان و فرماندهان فرانسه به ويژه ناپلئون بناپارت بر ديوارهاي اين اتاق نقش بسته است. سقف اين اتاق به نحوي است كه نورگير دارد. نيمي چوبي و نيمي شيشه اي مي باشد.
در اتاقي كه منتهي به راهرو ساختمان مي شود. تصويري در اندازه واقعي، تاجگذاري ژوزفين و ناپلئون توسط پاپ آن زمان را نشان مي دهد. . خلاصه از دیدن این کاخ با عظمت خسته نمی شوید و در بهت و حیرت میمانید ، که این اشرافزادگان در آن قرون این زیباییها را چگونه در کنار هم چیده بودند .
