با تشکر از دوستان که همواره یاد آوری می کنند که یادداشت جدید بفرستیم . گاهی اوقات به مواردی برخورد می کنیم که ساعتها ذهن ما را به خود مشغول می کند و دوست داریم که یا برای دوستی بگوییم یا بنویسیم تا این ذهن از این بار نجات یابد این هم ذهن امروز که به این موضوع درگیر شد . ..
تا کنون برای شما پیش آمده که در مطب دکتر ساعتها منتظر ویزیت شدن باشید ؟
در فاصله ای که منتظر می مانید تعداد زیادی بیمار هم مثل شما از این انتظار رنج می برند . گاهی اوقات شما از قبل یعنی 6 یا 4 یا 2 ماه قبل و یا چند هفته و یا چند روز قبل وقت گرفته اید برای ساعتی مشخص ؛ اما شما حدود 1 ساعت منتظر ویزیت آقای دکتر هستید که ناگهان صدای پایی می شنوید که به اتاق انتظار که مملو از مریض است نزدیک می شود .خانم منشی هم با هزار ناز و ادا در حال صحبت کردن با تلفن و گاهی گوشی همراه هستند و به هیچ وجه پاسخگوی بیماران نمی باشند . گاهی هم ملچ و ملچ آدامس می جود و یا با آرامش کامل در حال خواندن مجله ویا ناخن هایش را ورانداز می کند تا شاید از فرم و حالت اصلی خودش دور مانده باشد و .... بعد که این جناب وارد شدند ناگهان خانم منشی بلند می شود و پس از عرض سلام اطلاعاتی ردو بدل میشود و تازه پس از یکی دوساعت انتظار ویزیت بیماران آغاز می شود ...........
اغلب ما این چنین موقعیت هایی را تجربه کردیم . اما در مطب دکترهای پاریس اغلب از این تشریفات خبری نیست .هنگام تماس برای تعیین وقت ویزیت خود دکتر با بیمار صحبت می کند ؛ درد را می پرسد , اگر ضروری باشد نهایت سعیش را می کند که در اولین فرصت بیمار را ویزیت کند؛ شما ره تلفن را از شما می خواهد ؛اگر دیر مراجعه کردی خودش تماس می گیرد و علت را جویا می شود . وقتی به مطب وارد می شوید خبری از آن منشی های پر ادا نیست ؛ با سالنی پر از مریض هم روبرو نخواهید شد ، اگر سر وقت بروید هیچ کسی در سالن انتظار نخواهید دید چون مریض قبلی سر ساعت آمده و ویزیت شده و رفته ؛ و این ساعتی که شما مراچعه کرده اید فقط و فقط به شما اختصاص دارد و جالب تر آن که هیچ منشی و دستیاری در کنار پزشک نیست و همین که شما از اتاق پزشک خارج می شوید زنگ بصدا در می آید و مریض بعدی وارد می شود . راستی این نظم و انظباط را پزشکان به مردم آموخته اند یا مردم همه با هم به این نظم احترام می گذارند ؟ در چه دروه ای از زندگی مردم این دیارارزش وقت را برایشان معنی کرده اند ؟شاید از همان دوران ابتدایی و یا نه چند سال بعدتر ؟ چه کسانی در تعریف ارزش وقت نقش بیشتری داشتند ؟جامعه یا خانواده ؟ آنها به زمان احترام می گذارند یا به خودشان ؟
انظباط فردی در مردمان این دیار زیاد به چشم می خورد . آنها همیشه خود را مجبور به انجام دادن کاری در زمان معین می کنند . خواه مایل به انجام آن باشند خواه نباشند . مثلاً همسایه ما نوه کوچکی دارد که صبح روز شنبه ها که روز تعطیل می باشد اورا به گردش می برد . حالا اگر هوا سرد باشد یا حتی نم نمی باران هم ببارد این برنامه حذف نمی شود حتی ساعتش هم به تعویق نمی افتد , فقط با تجهیزات بیشتری کودک را به پارک خواهند برد . یک مثال دیگر ؛ کارگر های شرکت توتال دو ماه یک بار شیشه های این برج عظیم را از بالا به پایین با تجهیزات کامل می شویند و براق می کنند ؛ گاهی همین روز باران می بارد اما کار آنها تعطیل نمی شود چون از قبل قرار بر این بوده که در همین ساعت و همین روز این کار عملی شود پس با دقت بیشتر و بهتر انجام می دهند . آنها همواره به دنبال روش هایی هستند که بتوانند فرایند انجام هر کاری را ساده تر کنند و از تعداد مراحل انجام کار بکاهند تا بتوانند کارها را با صرف وقت و هزینه کمتری به انجام برسانند .
