
دخترم شیدا و دوستانش
نوفل لوشاتو !
این کلمه یاد آور امام خمینی قدس (ره)، انقلاب ، روزهای آغازین انقلاب اسلامی،شور و حال مردم ایران است . به محض شنیدن این کلمه تمامی حال و احوال روزهای انقلاب برای همه یکجا تداعی می شود . آن روزها یادش بخیر ...
روز یکشنبه مصادف با ۱۴ بهمن ماه ۱۳۸۶ جمعی از ایرانیان به نوفل لوشاتو رفتیم . این برنامه به تدارک سفارت جمهوری اسلامی ایران برگزار شد و استقبال کنندگان هم زیاد بودند ؛حدود ۷ اتوبوس از جلو در سفارت ایران در پاریس به نوفل لوشاتو رفتیم . در این برنامه سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران نیز حضور داشتند و سخنرانی ایراد فرمودند و یاد و خاطره امام راحل را گرامی داشتند . دبستانی ها هم سرود انقلاب اسلامی خواندند . آن روز هوا آفتابی و بسیار عالی بود . درخت سیب که عکسی از امام زیر این درخت به جای مانده است را آذین کرده بودند . همه و همه مایل بودند که جایی که امام به درخت تکیه زده بود را بنشینند و عکسی را به صفحه خاطرات قطورشان بیفزایند. آن در ورودی سبز رنگ همه و همه جا پای امام بود . راستی چه احساس خوبی بود . یادش بخیر جای شما سبز .